Դարձ

Եվ այցի եկան մեզ սովի օրեր,

և մեղքին սահեց հոգիս պատանի,

վրաս խուժեցին չարք ու սատանի

լեգեոնները սև, հազարոտանի,

կուրացել էի, ճամփաս մոլորել:

Բայց Քո ձեռքը միշտ, Հուշումդ ոսկե,

թե՝ որդի, այս է բարի ու արդար,

թե ոչ՝ կդառնաս ստորին պատառ,

գազանի ձեռքին, որ չունի դադար,

Ինձ լսիր, որ տամ քեզ կյանքի խոսքեր:

Եվ այսպես. Շնորհ Տերը ինձ արեց,

և ինչ տվել էր Մոր որովայնից,

կրկին բերում ու հիշեցնում էր ինձ,

որ ճարակեի արդար կարգերից

և ճանաչեի Աստծո Բանն անեղծ:

Եվ մոլեխոտ են շատերը ցանում,

ե՛լ, Աստված, մեր մեջ պատերազմելո՛ւ,

բանավոր զորքի շարքե՛ր կազմելու,

ապաշխարության խո՛սք ռազմելու,

բժշկելո՛ւ մեզ Քո ծիածանում:

Եվ ով բացում է չարքերի դպրոց,

թող պատասխա՛ն տա Քո Խոսքի Սրին

որ պիտ պատառի՛ մի օր այծերին,

չխնայելով մանուկ ու ծերին,

զի Քո Խոսքերից ժայթքելու է բո՛ց:

Չէ՛, մեղքին պիտի չգնա՛նք, եղբա՛յր,

այլ մեղքի համար հարկ է հառաչե՛նք,

մեր անցյալների վարքի՛ց ամաչենք

և կատարյալիդ կարգը ճանաչենք,

օրինակելո՛վ, դառնալով սուրբ ա՛յր:

Եվ արդ, խոսում ենք որպես թագավոր

և Թագավո՛րն է խոսքերս ուղղորդում

և փա՛ռք ենք տալիս Հորը և Որդուն,

և խնդրում` Հոգով պահել մեզ արթուն,

ամենայն ժամի ու ամենայն օր:

Մաքսիմ ՈՍԿԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ